سيستمسازي مبناي تحول است
آیا کشور را در لب پرتگاه سقوط قرار دادن،
آیا دم به دم در آتش جنگ دمیدن،
آیا موجودیت میهن را در خطر دیدن و نظاره کردن و دم بر نیاوردن،
و آیا با شعار جنگ جنگ تا أبد،
می توان ایران را برای آیندگان نگه داشت؟
راستی / آیا حسب نظر سالها پیش دکتر محمود سریع القلم در مورد اینترناسیونالیسم، بهتر نبود که ما هم مثل کشورهاى توسعه یافته، جهانی فکر می کردیم و خود را با نیمی از جهان درگیر نمی کردیم؟
بدون تردید اگر از سالها پیش به نظر کارشناسان دلسوز بها می دادند و گوش شنوایی برای شنیدن حرف حق وجود می داشت، هرگز ایران ما به چنین وضع خطرناکی گرفتار نمی شد.
✍️محمد حسن قنبری 1405/1/17
🟥🟥🟥⬜⬜⬜🟩🟩🟩
این شما و این هم نظر دکتر محمود سریع القلم در سالها پیش:
سيستمسازي مبناي تحول است
اگر ما در حد تركيه با جهان ارتباط داشتيم، تخصّص را گرامي ميداشتيم و به يك نفر، بیش از ده حكم اجرايي نميداديم.
اگر ارتباطات جدي بينالمللي داشتيم، سريعاً آلودگي هواي تهران، ايمني جادهها، ترافيك شهري، نظام اداري و دهها مورد را مجبور ميشديم حلوفصل كنيم.
اگر ارتباطات وسيع بينالمللي داشتيم، نميتوانستيم نرخ دورقمی تورم را براي دههها حفظ كنيم.
اگر بينالمللي بوديم، در دانشگاههای ما، از اساتید کرهای و ژاپنی گرفته تا محققان مصری و برزیلی حضور پيدا ميكردند، تدريس ميكردند، آموزش ميدادند و ميآموختند و افراد دانشگاهی در داخل کشور، خود را محك ميزدند.
اگر بينالمللي بوديم، قبول نميكرديم درصد قابلتوجهی از مردم ايران از اتومبيل پرايد استفاده كنند.
اگر بينالمللي عمل ميكرديم، روبه روي شاخص ارزي ايران در صرافيهاي خارجي، معادلهای بسیار ضعیف را نميديديم.
منظور از بینالمللی شدن چيست؟
سه اصل است: رقابت، كيفيت و استاندارد.
تصور نكنيد كه مقصود تعامل صرفاً با غرب است. يكي از بهترين مصاديق براي فهم بینالمللی شدن، كشور كره جنوبي است. هم پيشرفت خارقالعادهاي كردهاند و بدون منابع طبيعي نزديك به يك تريليون دلار توليد ناخالص داخلي دارند. همزبان و فرهنگ و ادبيات خود را حفظ كردهاند و هم ميتوانند با سيستمي رقابتي و جهاني كه بپا كردهاند، همسایه شمالي خود را تهديد اقتصادي كنند. كره شمالي نگران باز شدن است، چون تضادهاي دروني آن برملا ميشود و نظمي را كه ايجاد كردهاند متزلزل ميكند.
آيا من و شما ميتوانيم سه نفر از مقامات كره جنوبي را نام ببريم. احتمالاً خير. چون كره جنوبي سيستم است و نه فرد. اما همینکه در جهان گفته ميشد ونزوئلا يا ليبي، همه ميدانند نام كدام افراد را بايد مطرح كنند. اول شرط توسعهيافتگي اين است كه همه بپذيرند، سيستمسازي مبناي تحول است و افراد صرفاً سيستم را مديريت ميكنند.
(دکتر محمود سریع القلم )