مکانیسم ماشه

مکانیسم ماشه (Trigger Mechanism) یک اصطلاح در سیاست بین‌الملل و به‌ویژه در حقوق و توافق‌نامه‌های بین‌المللی است. این اصطلاح به فرآیندی اشاره دارد که به یک کشور یا طرف خاص اجازه می‌دهد، در صورت نقض تعهدات یا عدم پایبندی یکی از طرف‌ها به مفاد توافق‌نامه، به‌صورت خودکار یا سریع اقداماتی را انجام دهد.

مثال معروف این مکانیسم در برجام (توافق هسته‌ای ایران) است. طبق برجام، اگر یکی از اعضای این توافق‌نامه (مثلاً آمریکا یا کشورهای اروپایی) معتقد باشد که ایران به تعهّدات خود عمل نکرده، می‌تواند مکانیسم ماشه را فعّال کند. این فرآیند به بازگرداندن سریع تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران منجر می‌شود، حتّی اگر دیگر اعضا با آن مخالف باشند.

به طور خلاصه، مکانیسم ماشه به نوعی یک ابزار فشار یا بازگشت تحریم‌ها در صورت نقض توافق است.