فیل های سفید جمهوری اسلامی

✍️ یدالله کریمی‌پور

یکی از درباریان شاه سیام(تایلند)، مرتکب خلافی شد که مکافاتش مرگ بود. ولی شاه نه تنها او را نکشت، بلکه فیل سفید مقدّس و بسیار گرانبهایی را به او بخشید. چنان که مایۀ مباهات او شد. ولی مشکل از همان روزهای نخست هویدا شد.

نگهداری فیل نیازمند استخدام شبانه‌روزی فیلبان، مهیّاسازی روزانه ۲۵۰ کیلو علوفۀ مقوّی، جا برای نگهداری او و تیمار دائمی این موجود مقدّس و خلاصه صرف هزینه‌های سنگین بود. درباری بی‌چاره شد. از سویی نمی‌خواست این فیل را که از منظر دیگران مایۀ مباهاتش بود، از دست بدهد و از سوی دیگر مخارج حفظ این فیل مقدّس، روز به روز بیشتر و کمرشکن‌تر می‌شد. در عین حال پس از ماه‌ها پرداخت هزینۀ بالای پاسداری از فیل، چگونه می‌شد از او دل کند!؟

کوتاه آن که درباری به خاک سیاه نشست.
در واقع تصمیم شاه برای مجازاتش، چند برابر شوم‌تر و خردکننده تر از اعدام بود. او نمی توانست فیل را که باعث افتخارش شده و نیز هزینه‌های کلان برایش تراشیده بود، از دست دهد و نه دیگر از عهدۀ مخارج نگهداری فیل بر می‌آمد.

به گمانم انقلاب و جمهوری اسلامی ۴۶ سال است سخت اسیر و پابسته فیل‌های سفیدی هستند که نگاهداری آن‌ها را پذیرفته‌اند.
فیل‌هایی که گرچه برای مردم و کشور انواع هزینه‌های کلان در بر دارند، نگاهداری آن‌ها پرزحمت و خانه خراب‌کن است، ولی حفظ هریک از آن‌ها، به عنوان بخش جدایی‌ناپذیر فرهنگ سیاسی حاکمیّت جا انداخته شده است.

مثلاً چه کسی جرات دارد به حاکمیّت ندا در دهد:

جنابان! هزینۀ نگهداری فیل مرگ بر آمریکا، در ابعاد گوناگون، بیشتر از کلّ بودجۀ عمومی ۵۰ سال اخیر بوده است.
جنابان تصوُّر می‌کنند حفظ این فیل مایۀ فخر و مباهات بین المللی ملّت ایران است. از سوی دیگر سال‌ها برایش هزینه شده، ولی امروز دیگرعالَم و آدم، عامی و عالِم، بر ویرانگری نگهداری این فیل پی برده‌اند.

به اغلب احتمال، تا جمهوری اسلامی از نگاهداری ده‌ها فیل مقدّس پنداشته شده، خود را رها نکند و از حفظ همه آن‌ها دست نکشد، راه ترقّی ایران همچنان مسدود خواهد بود.