حساسیت‌های اخلاقی

دکتر ابوالقاسم فنایی، فیلسوف اخلاق ایرانی در کتاب اخلاق دین‌شناسی می‌گویند:
کسی که نسبت به  شراب خواری حساسیت می‌ورزد و برای مبارزه با کف زدن و بدحجابی کفن می‌پوشد، اما نسبت به استبداد، ظلم سیاسی، خشونت، تبعیض و تضییع حقوق مردم هیچ حساسیتی از خود بروز نمی‌دهد، حساسیت‌های او حساسیت‌های اخلاقی نیست.

 به همین ترتیب، کسی که بر عدالت اقتصادی و توزیع عادلانه ثروت تاکید می‌ورزد، اما نسبت به عدالت سیاسی و توزیع عادلانه قدرت(=دمکراسی) بی تفاوت است، نمی‌تواند ادعا کند که دغدغه او دغدغه‌ای اخلاقی است و از ملاحظات اخلاقی نشات می‌گیرد. باری در صداقت چنین اشخاصی باید به دیده تردید نگریست.

در حقیقت تاکید بیش از حد بر پاره‌ای از ارزش های درجه دوم و سوم اخلاقی، یا تاکید ورزیدن بر مصادیق خاصی از یک ارزش عام اخلاقی، خود نوعی انحراف اخلاقی به شمار می‌رود، چراکه چنین تاکیدی موجب می‌شود که فرد و جامعه نسبت به نقض ارزش های اخلاقی مهم تر غافل و بی‌تفاوت شوند.