وعدههای محسن رضایی در باب جنگیدن، شعاری بیش نیست!
آیتالله خمینی:
وعدههای محسن رضایی در باب جنگیدن، شعاری بیش نیست!
🔸"حال که مسئولین نظامی ما اعمّ از ارتش و سپاه که خبرگان جنگ میباشند، صریحا اعتراف میکنند که ارتش اسلامی به این زودیها هیچ پیروزی به دست نخواهند آورد و ... با توجه به نامه تکاندهنده فرمانده سپاه پاسداران که یکی از دهها گزارش نظامی سیاسی است که بعد از شکستهای اخیر به اینجانب رسیده و به اعتراف جانشین فرمانده کل نیروهای مسلّح، فرمانده سپاه یکی از معدود فرماندهانی است که در صورت تهیّۀ مایحتاج جنگ معتقد به ادامه جنگ میباشد و با توجه به استفاده گسترده دشمن از سلاحهای شیمیایی و نبود وسایل خنثی کننده آن، اینجانب با آتشبس موافقت مینمایم و برای روشنشدن در مورد اتّخاذ این تصمیم تلخ، به نکاتی از نامه فرمانده سپاه که در تاریخ ۲ / ۴ /۶۷ نگاشته است، اشاره میشود.
فرمانده مزبور نوشته است تا پنج سال دیگر ما هیچ پیروزی نداریم؛... وی میگوید قابل ذکر است که باید توسعۀ نیروی سپاه به هفت برابر و ارتش به دو برابر و نیم افزایش پیدا کند. او آورده است البته آمریکا را هم باید از خلیج فارس بیرون کنیم و الّا موفق نخواهیم بود. این فرمانده مهمترین قسمت موفّقیّت طرح خود را تهیّۀ به موقع بودجه و امکانات دانسته و...
البتّه با ذکر این مطالب میگوید باید باز هم جنگید که این دیگر شعاری بیش نیست...
مسئولین جنگ میگویند تنها سلاحهایی را که در شکستهای اخیر از دست دادهایم، به اندازه تمام بودجه است که برای سپاه و ارتش در سال جاری در نظر گرفته شده بود. مسئولین سیاسی میگویند از آنجا که مردم فهمیدهاند پیروزی سریعی به دست نمیآید، شوق رفتن به جبهه در آنها کم شده است. شما عزیزان از هر کس بهتر میدانید که این تصمیم برای من چون زهر کشنده است...
خداوندا! ما برای دین تو قیام کردیم و برای دین تو جنگیدیم و برای حفظ دین تو آتش بس را قبول میکنیم....
خداوندا! در همیشه تاریخ وقتی انبیاء و علماء تصمیم گرفتهاند مصلح جامعه گردند و علم و عمل را درهم آمیزند و جامعهای دور از فساد و تباهی تشکیل دهند، با مخالفتهای ابوجهلها وابوسفیانهای زمان خود مواجه شدهاند.
خداوندا! ما فرزندان اسلام و انقلاب مان را برای رضای تو قربانی کردیم...
شنبه25/تیر67/ روح الله الموسوی الخمینی».
🔸جمله زیر چه رسالتی برای ادامۀ جنگ خانمانسوز، پس از فتح خرّمشهر را، تعریف میکند؟!
:"خداوندا! در همیشه تاریخ وقتی انبیاء و علماء تصمیم گرفتهاند مُصلح جامعه گردند و علم و عمل را درهم آمیزند و جامعهای دور از فساد و تباهی تشکیل دهند، با مخالفتهای ابوجهلها وابوسفیانهای زمان خود مواجه شدهاند."
🔸این نامه برای اولین بار در خاطرات آیتالله منتظری در سال ۷۹ منتشر شد و در مجموعه صحیفه امام درج نشده است.
@lotfi_mojtaba