دلخوش به شعارهای پوچ!


در سال ۱۳۶۰ یعنی 45 سال پیش من از سوی دولت ناظر کاروان‌های ایرانی حج بودم .در آن زمان سکّه‌هایی یک ریالی طلایی‌رنگ زده بودند با نقش قدس.من هر روز صبح مشتی از آن سکّه‌ها را در جیبم می‌ریختم و تا شب در حرم کعبه یا مسجدالنّبی و معابر هر فرد عربی از هر کشوری را می‌دیدم،با او سلام و احوال‌پرسی می‌کردم و یک سکّۀ قدس به او می‌دادم و می‌گفتم:
سَنُصلی فِی القُدسِ مَعَ الاِمام خُمِینی!
او هم با خوشحالی و لبخند اظهار امیدواری می‌کرد و با هم خداحافظي می‌کردیم.
حالا به آن خوش‌خیالی‌های خود تاسُّف می‌خورم که هنوز به تکرار آن شعارهای پوچ دلخوشیم!!

#شفیعی_مطهر