تماشای تباهی و نابودی خویش

چهل سال پيش مردم ايران كشورشان را با سوئیس مقايسه مي كردند و از اين كه مي ديدند كه ايران سوئیس نيست ناراضى بودند. براى همين هم انقلاب كردند.
25 سال پيش مردم ايران از اين ناراحت بودند كه چرا، كشورشان از كره جنوبى عقب افتاده است.
15 سال پيش مردم ايران از اين ناراضى بودند كه چرا كشورهايى مانند تركيه و مالزى از ايران با سرعت زياد جلو زده اند.
5 سال پيش ايرانيان از اين ناراحت بودند كه چرا ايران از هر نظر، به ويژه از نظر اخلاقى، سقوط كرده است.
اما امروز با شگفتى بسيار مي بينيم كه بسيارى از ايرانيان از وضعيت كنونى بسيار خشنودند؛ چرا كه حكومتشان احتمالا از گروه هاى تروريستى مانند طالبان و داعش واپس مانده تر نيست ! كه البته خود اين مسئله هم جاى بحث دارد.
آن ها حكومتشان را، اين بار نه با سوئیس بلكه، با گروه هاى تروريستى مانند داعش و القاعده و طالبان و... مقايسه مي كنند و از اين مقايسه احساس رضايت و آرامش خاصى مي كنند!
این دگردیسی حکایت همان قورباغه‌ای است که اگر ناگهان در آب جوش انداخته شود بلافاصله از آن بیرون می جهد، ولی‌ اگر آب را کم کم گرم کنند، زمانی‌ که آب به جوش آید، با این که قورباغه پخته شدن رنج آور خود را حس می‌کند، ولی‌ توان بیرون جهیدن از آب جوش را ندارد! و با چشم‌های باز به تماشای تباهی و نابودی خویش می‌‌نشیند.

دکتربابک مختاری استاد دانشگاه چمران