تهران را تخلیه کنید!

⭕️حامد پاک‌طینت

"اگر باران نبارد آب از آذر ماه در تهران جیره‌بندی می‌شود و اگر باز هم نبارد باید تهران را خالی کنید"!

این جملات رئیس جمهور محبوبمان دیروز در سخنرانی سنندج بوده است!

چه شد که به این روز افتادیم؟

۹۰% آب ایران در کشاورزی مصرف می‌شود که ۶۰% آن هدر می‌رود. دولت‌ها در تمام این ادوار از خودکفایی کشاورزی گفتند بدون آن که به ظرفیّت‌های ایران خشک کمترین توجّهی کنند، بیش از ۶۰۰ سد ساختند که رودخانه‌ها را قطع و تالاب‌ها را خشک کرد. در همین شهر تهران ۲۲% آب شرب در لوله‌های فرسوده هدر می‌رود؛ شهری که از یک جمعیّت ۵ میلیون نفری بدون برنامه‌ریزی برای آب، برای ترافیک و زیرساخت به بیش از ۱۵ میلیون نفر رسید

حداقل ده دولت قبل و تمام مسئولان مرتبط باید پاسخگوی این بحران باشند. کدامیک را به یاد دارید که سیستم آبیاری نوین را برای کشاورزی اجبار کرده باشند که می‌توانست مصرف آب را نصف کند؟ کدامیک کشت محصولات پرآب‌بر در مناطق مرکزی را ممنوع و ترویج کشت محصولات کم‌آب‌بر را در دستور کار قرار داد؟

چرا نکردند؟ چون خودکفایی در دستور کار بود؛ چون ذینفعانی در بردن آب بود که قدرت داشتند - مافیای آب

همه دولت‌ها باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه و با علم به این که روزی به این نقطه خواهیم رسید، ظرفیت شیرین‌سازی آب خلیج فارس یا دریای عمّان را نتوانستند به ۵ میلیون متر مکعّب برسانند. امروز فقط ۱% از آب شرب از این روش تامین می‌شود در حالی که عربستان ۷۰% از آب مصرفی خود را از این طریق تامین می‌کند. چرا تصفیه و بازیافت فاضلاب شهری برای مصارف صنعتی و کشاورزی هرگز به عنوان یک پروژۀ ملّی در دستور کار قرار نگرفت؟

باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه حدِّاقل ۳۰% از بودجه آب به نوسازی لوله های فرسوده اختصاص نیافت که امروز عامل هدررفت یک چهارم آب تهران شود و جای آن مردم، به عنوان مقصّر مصرف بیش از حد آب جلوه داده شود. باید پاسخ داده شود چرا هیچ دولتی صنایع آب‌بر در مناطق خشک را ممنوع نکرد و سیاست مرکززدایی از تهران را از حرف به عمل تبدیل نکرد؟

دولت‌ها حتّی اگر به ناتوانی و ناکارآمدی خود عالم و واقف بودند باید به کنوانسیون‌های جهانی آب می‌پیوستند تا برای فناوری‌های جدید و کاهش مصرف و با توجّه با اقلیم معلوم ایران در خشکسالی کمک و یاری می‌طلبیدند اما بپذیریم که هیچ‌یک از این‌ها اولویت‌های ما نبود. اصلا رابطه با دنیا اولویت ما نبود!

بحران آب در تهران و ایران حالا به اوج خود رسیده تا حدّی که سدهای تهران بیشتر از ۵% آب ندارد و معلوم نیست جواب تامین آب ۱۵ میلیون نفر را چه کسی باید بدهد!

از دو سه هفتۀ آینده محله‌هایی به‌خصوص حوالی ازگل، یوسف‌آباد، نیاوران، جردن و گیشا در وضعیت نیمه بحرانی قرار خواهد گرفت. جیره‌بندی آب قطعی است. برای برخی مناطق ممکن است بین ۲ الی ۳ ساعت در روز در صورت استمرار وضعیت بیشتر آب نباشد. کمبود آب شرب تمیز، خطر بیماری‌های عفونی را افزایش می‌دهد بخصوص برای کودکان و سالمندان و دولت فخیمه حداقل باید برای این موضوع پیش بینی‌های لازم را انجام دهد!

صرفه جویی ۲۰% آب توسط مردم که تنها راه حل دولت شده است مشخّص نیست چقدر عملی است و روشن نیست صنایع، رستوران‌ها، بیمارستان‌ها و البتّه محصولات کشاورزی و موادِّ غذایی که باید به این شهر برسد چگونه مدیریت خواهد شد؛ تنها چیزی که روشن است تاثیر این وضعیت بر قیمت‌هاست!

دولت پزشکیان می تواند مدّعی باشد این وضعیت حاصل چند دهه ندانم‌کاری و سوء مدیریت است اما نمی‌تواند از امکان‌ناپذیری تخلیۀ تهران که به زبان رانده شانه خالی کند.

۱۵ میلیون نفر به کجا بروند آقای پزشکیان؟ تهران بزرگ‌ترین کلان شهر خاورمیانه است. تخلیه حتی موقّت این شهر یعنی تامین مسکن این ۱۵ میلیون نفر در نقاط دیگری از ایران! شغل این افراد چه خواهد شد؟ مدارس فرزاندانشان کجاست؟ چگونه می‌خواهی حمل و نقل این افراد را تا شهرهای دیگر و در داخل همان شهر مدیریت کنی؟ چگونه می‌خواهی مایحتاج روزانه آن‌ها و لجستیک این موضوع را مدیریت کنی؟ و از همه مهم‌تر از کجا می‌خواهی آب مصرفی این ۱۵ میلیون نفر را در شهر دیگری تامین کنی؟!!

جابه‌جایی ۱۵ میلیون نفر انسان یا حتی جابه‌جایی پایتخت یک پروژه ۲۵ ساله است حدِّاقل با ۲۵ میلیارد دلار بودجه تهیّۀ زیرساخت و تا جایی که به یاد داریم جناب‌عالی گیر ۱ میلیارد دلار هستید!

جای جلسات بی‌خاصیت با سازمان هواشناسی و امید به باران یا هشدار به مردم تهران، جای شما بودم ۲۰۰ میلیون دلار از زیر سنگ پیدا می‌کردم، از بودجه یکی از همین مراکز فرهنگی بی‌خاصیت، و خرج بازسازی لوله‌های فرسوده تهران می‌کردم.

تمام راه حل‌های دیگر میان‌مدّت و بلندمدّت است. این وضعیّت بغرنج راه حل کوتاه مدّت دیگری ندارد.

بحران از آنچه می‌بینید به شما نزدیک‌تر است!