اربعین، حلال یا حرام؟!
اربعین، حلال یا حرام؟!
✍️ رحیم قمیشی
قمیشی آدمی است مذهبی. همراه آقای ابوترابی، روحانی ده سال اسارت کشیده، دو راهپیمایی، یکی از تهران تا مشهد، و دیگری از تهران تا قم رفته، و از فضای معنوی آن راهپیماییها، بسیار بهره برده است.
در همان راهپیماییها و در بین راه دیده، گاه شهردار یک شهر، فرمانداری، بخشداری، به احترام آقای ابوترابی و این که اکثر راهپیمایان آزاده بودند، پیشنهاد میکرده از میهمانسرای شهر استفاده کنند. تنها پاسخ ابوترابی این بود اگر میخواستیم با اتوبوس و هواپیما هم میتوانستیم این مسیر را بدون زحمت برویم، ما برای همین پیادهروی، سختیها، و فضای معنویاش برنامهریزی کردهایم. ممنونیم.
و در طول بیست روز راهپیمایی یک شب را هم در مکانی دولتی و نیمه دولتی استراحت نکرده.
آخر راهپیمایی هم که به حرم رسیده، دیده آقای ابوترابی ایستاده، دورادور سلامی داده، به یک زیارت کننده هم تنه نزده، و راه برگشت را در پیش گرفته است.
این روزها هیچانگیزهای برای شرکت در راهپیمایی اربعین ندارم. وقتی راهپیمایی ماهیتش عوض شده، وقتی از بودجه مردم نیازمند کشور، با ادیان و مذاهب مختلف، بدون در نظر گرفتن رضایتشان، که شکی نیست اکثرشان راضی نیستند، در این راه استفاده میشود، وقتی پس از راهپیمایی اعداد را، آن هم به دروغ، جمع میزنند و مدّعی میشوند چند برابر زوّار حج امدند و رفتند و بخوبی مدیریت شدند، تا دهان عربستان را صاف کنند، وقتی اعلام میکنند دیدید چقدر مردم به نظام اعتماد دارند و این خودش یک رفراندوم است!
چرا بروم؟
قمیشی دوستان زیادی دارد که از ۲۰ سال پیش با هر زحمتی بود به این راهپیمایی میرفتند، این سالها از هر کدام پرس و جو میکند، پاسخشان آن است که نمیروند!
میپرسد: چرا؟ میگویند: از وقتی راهپیمایی اربعین سوژۀ تبلیغاتی نظام شده، از وقتی خیلیها گفتند نمیدانی چه خدمات تاپی در مسیر داده میشود، از وقتی که برخی صرفاً برای تفریح و پزدادن این مسیر را انتخاب کردند، از وقتی که آمبولانسهای کشور بسیج شدند مبادا کسی آنجا گرمازده شود و بیماران در ایران بهجای ۵ دقیقه ۳۰ دفیقه باید منتظر بمانند تا شاید امبولانس برسد... دیگر این پیادهروی اربعین نیست! حقخوری است، عین ظلم است به مردم!
قمیشی درک میکند، هنوز هستند کسانی که با قلبی صاف و صرفاً برای عشقشان به این راهپیمایی میروند، او درک میکند برای برخی همین یک مسافرت کمخرج باقی مانده، ۲۰۰ دلار مسافرتی را هم چِنج کنند، همان خرج کمشان هم در میآید.
میداند برخی عصبانی میشوند که او دارد به امام حسین اهانت میکند، و به عاشقانش... اما او احساس میکند، حتی یک لیوان آب مسیر هم، اگر دولت در آن نقش داشته باشد، نوشیدنش حرام است.
اگر چه برخی آن را تبرُّک بدانند.
بسیاری آدمهای مذهبی دولتی نشدهاند.
اگر نماز میخوانند، اگر روزه میگیرند، اگر زیارت میروند، حالشان بد میشود اگر بفهمند دولت بودجهای از خزانه کشور صرفشان کرده. از این که تلویزیون نشانشان داده و بگوید اینها چه سعادتی دارند... از این که بروند و برگردند و همان آدم سابق باشد!
از این که باری شوند بر دوش دیگران.
بسیاری هنوز مذهبیبودن را خدمت به مردم میدانند. راستگویی میدانند، برداشتن یک زباله از زمین، آبدادن به یک گیاه یا حیوان تشنه، راز و نیاز با خدا.
هنوز هستند بسیاری مذهبیها، که حلال و حرام برایشان مهم است. کسی نمیداند اقلّیتند یا اکثریت!
آنها شاید راهپیمایی اربعین نروند.
شاید نماز جمعه نروند.
شاید اصلاً تظاهر به مذهبیبودن نکنند.
اما در دلشان خدا را دوست دارند.
صداقت دارند و محبّت.
و همان را کافی میدانند.
مذهبیهایی هستند، که میشنوند دولت چند ده هزار میلیارد تومان خرج راهپیمایی اربعین کرده، نمیروند، چون شک ندارند آن پول حرام است.
و البتّه میدانم مذهبیهایی هم هستند که حق خود میدانند از بودجه هر چه میتوانند بخورند!
آنها کرۀ زمین را هم متعلّق به خودشان میدانند.
مسیر اربعین که سهل است...
استانبول هم میروند برای سیسمونی!
خرجهای میلیاردی هم میکنند.
برای درمان، اروپا هم میروند.
بهترین پزشکان را هم استخدام میکنند.
قمیشی و خیلیها میدانند
مذهبیبودن هرگز مهم نیست
انسانبودن مهم است
اگر مذهب ما را انسان نکند
اگر راهپیمایی اربعین
حلال و حرامش برایمان مهم نباشد
کدام حسین؟
کدام زیارت؟!
کدام خدا؟!
@riranmaneshpeyk