عبور از سه عنصر
#دکتر_محمود_سریعالقلم
کشورهایی که از سه عنصر عبور نکنند، هرگز نمی توانند به رشد و توسعه اقتصادی برسند :
#اول عبور از تاریخ است ؛یعنی اتفاقاتی که در تاریخ یک کشور رخ داده نباید مبنایی برای سیاستگذاری آن در آینده باشد مثلا اگر ژاپنیها بخواهند تاریخ را مبنا قرار دهند، هرگز نباید با چینیها به خاطر سال ها ظلم در حقشان ارتباط برقرار کنند، یا اگر تاریخ مبنا بود ویتنام هم نباید امروز با آمریکا ١٧۵ میلیون دلار تجارت می داشت.
#دوم عبور از موضوع هویت است ؛یعنی کشورها باید دربارۀ هویت خود اعتماد بنفس داشته باشند، ولی نه آنقدر که ارتباطات جهانی با سایر کشورها را مضر برای هویت و فرهنگشان بدانند و همه چیز را بومیسازی و ملیسازی کنند.
#سوم حل مساله امنیت است؛ یعنی نباید امنیت خود را در تضاد با ارتباطات جهانی تعریف کرد ، نخستوزیر هند در داووس می گفت (Take-off) اقتصادی هند از زمانی شروع شد که نظم جهانی را پذیرفت، اما آیا میتوانیم بگوییم که هندیها هویت خود را از دست دادهاند یا امنیت ملیشان را به بیگانگان سپردهاند ؟ قطعا این طور نیست.
🏷 ولی ما تکلیفمان را با این سه عنصر روشن نکردهایم و از این حیث به روسیه شباهت زیادی داریم .یعنی همچنان در تاریخ پرشکوه گذشته جا ماندیم و برای حفظ آن آینده را نابود می کنیم ... بدون ثروت و امکانات مالی ، زبان فارسی و همان فرهنگ ایرانشهری و اسلامی هم که به آن مینازیم ،دچار مشکل میشود و ایران هر روز ضعیف و ضعیفتر میشود.
جامعهای که فقیر باشد، چگونه می تواند دنبال حقوق شهروندی برود ؟ جامعهای که از حل مسائل اولیه و اساسی زندگی عبور نکرده ،چگونه می تواند جامعهای متمدن بسازد ؟ تمدن امکانات میخواهد. آیا کرهجنوبی می توانست در دهه ۶۰ میلادی جامعه مدنی بسازد ؟ من از افزایش ثروت ملی با بهرهبرداری اقتصادی از نظام بینالملل صحبت می کنم ، این که کشور به اندازهای پسانداز داشته باشد که بتواند به مسائلش برسد نه این که ٩٠درصد بودجه جاری آن صرف حقوق کارکنان دولت شود.
درک سیاستمداران ما از اقتصاد بینالملل محدود است ، مثلا نمیدانیم در دنیای امروز چین چه نقشی دارد؟
یا این که عربستان از ۹ موسسه معتبر بینالمللی درخواست کرده تا وضعیت این کشور در ۲۰ سال آینده را مورد مطالعه قرار دهند و بررسی کنند برای حفظ و ارتقای کیفیت زندگی در این کشور و افزایش درآمدهای ملی آن چه باید کرد ؟
چرا و چطور کرهجنوبی یا برزیل با این سرعت در اقتصاد جهانی نقشآفرین شدند ؟ نمیدانیم اندونزی با بیش از دویست میلیون نفر جمعیت چطور توانست نرخ فقر را در ۱۵سال ریشهکن کند ؟
چرا نمیدانیم؟ چون اکثریت سیاستگذاران ما متون بینالمللی نمیخوانند و جهان را صرفا از دریچه مسائلامنیتی تحلیل می کنند و نمیاندیشند که اگر بیست سال دیگر با همین سیاستگذاریها حرکت کنیم ،ایران چه موقعیتی خواهد داشت و مردم ایران چه جایگاهی در دنیا پیدا خواهند کرد؟
@A_pajhohi