بیانیۀ انجمن اسلامی معلّمان ایران به بهانۀ هفتۀ بزرگداشت مقام معلّم
بیانیۀ انجمن اسلامی معلّمان ایران
به بهانۀ هفتۀ بزرگداشت مقام معلّم
باسمه تعالی
۱۲ اردیبهشت ماه را،که به پاسداشت مجاهدت و تلاشهای معلّمان شریف و منادیان دانش و فرهنگ و تربیت، روز معلّم نامیده شده است ،بر آحاد جامعه بویژه فرهنگیان تاریخساز کشورمان تبریک و تهنیت عرض میکنیم و یاد و خاطرۀ معلّم شهید استاد مرتضی مطهری ،دکتر خانعلی و همه معلّمان مبارز راه آزادی و آگاهی را گرامی میداریم.
این مناسبت ارزشمند را فرصتی مناسب و مغتنم شمرده،تا بحثی را برای بازشناسی و تاکید بر نقش محوری دستگاه تعلیم و تربیت در حال و آینده کشور،بانگاهی دقیقتر به اهداف خُرد و کلان این نهاد سترگ و بنیادین فرهنگی را به آگاهی ملّت بزرگ ایران برساند.
تاریخ تحوُّلات معاصر کشور در تمامی عرصهها،بدون امعان نظر به تاثیر شگرفی که از بدو تاسیس دارالفنون و آغاز بهکار تدریجی مدارس نوین برجای گذاشته است میسّر نیست.
در سایۀ شکلگیری و فعّالیّت مدارس بود که جمعیّت باسواد کشور در کمتر از یک قرن از ۵ درصد به ۹۵ درصد افزایش یافت ، روزنامههای کثیرالانتشار، مخاطب پیدا کرد،افکار ترقّیخواهانهای که موجبات تاسیس انجمنها و احزاب و متعاقب آن تحوُلاتی بنیادین را فراهم ساخت، پدیدار شد.قانون اساسی و نهادهای مُنبعث از آن از جمله مجلس و دولت و عدالتخانه شروع بهکار کرد و آگاهیهای عمومی از تحوُّلات جهانی به طرز چشمگیری بالا رفت.
از آغاز آموزش و پرورش رسمی در ایران این فرهنگیان و دانشآموزان بودند که پایگاه و گرانیگاه فکری و انسانی تحوُّلات جامعه شدهاند و تاثیر بلافصلی در تغییرات سیاسی،اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی بر جای نهادهاند،که ثمرۀ این تلاشها ،ملموس و مشهود و شایسته تقدیراست و هفتۀ بزرگداشت مقام معلم فرصت و دستآویزی برای تجلیل و قدرشناسی از زحمات این قشر فرهیخته و کمادّعا است که با کمترین امکانات و تحمُّل بیشترین فشارهای کاری و معیشتی چنین تحوُّل دورانسازی را رقم زدهاند .
معلُّمانی که حقوق آنان کمتر از یک دهم میانگین جهانی است.
(میانگین حقوق معلّمان درایران 300 دلار و میانگین جهانی 3.500 دلار با فرض دلار 60.000 تومانی)
#امروز فرهنگیان و معلّمان بهعنوان چشمان ناظر و وجدان بیدار جامعه با نگرانی به شرایطی که کشور با آن دست بهگریبان است، مینگرد که چگونه حاصل سال ها مجاهدت در سنگرهای علم و دانش و ترویج علوم و فرهنگ که میتوانست کشور را با ظرفیّتهای عظیم مادی و معنوی آن به یکی از ملل مرفّه و پیشرو در تمامی ساحتهای اقتصادی و سیاسی و اجتماعی تبدیل کند، در سایۀ حاکمیّت برخی از تفکُّرات نسنجیده در نهادهای تصمیمگیر بویژه دولت و مجلس در معرض مخاطرۀ جدّی قرار داده است.
#کاهش سرمایه و امید اجتماعی،
#موج فزاینده و نگرانکنندۀ مهاجرت جوانان تحصیلکرده از ایران
#تورُّم و گرانی لجامگسیخته
#و بدتر از همه ندانمکاری و کتمان حقایق و ارائۀ تصویر ناصحیح و متوهّمانه از شرایط جامعه توسّط مسئولان ذیربط، امنیّت روانی،آسایش اجتماعی و ثبات اقتصادی بخش اعظم جامعه را مختل کرده و افق پیش روی جامعه را تیره وتار کرده است.
دستآوردهای درخشانی که در سایۀ همدلی و اعتماد متقابل مردم و مسئولان طی سالیانی دراز بهدست آمده بود، با کجروی برخی نااهلان و نامحرمان که نسبتی با مردم و جامعه فرهنگیان نداشته و حتّی در مقاطعهای در مقابل آن نیز قرار داشتند، به حاشیه رانده شده و گاه و بیگاه خبرهای اختلاس و زمینخواری و حتّی توهین به مقدّسات تحت لوای برخی چهرههای به ظاهر موجّه کام مردم بویژه فرهنگیان را در این تنگنای اقتصادی تلخ کرده است.