حقوق سالانه معلمان کشورهای جهان
حقوق سالانه معلمان کشورهای جهان
حقوق سالانه معلمان کشورهای اروپایی با ۱۵ سال تجربه، از بیش از ۱۰۰ هزار دلار تا کمترین آن ۱۹ هزار دلار را میتوان یافت . مثلاً متوسط حقوق سالانه معلمان در کشور سوئیس ۱۱۰ هزار دلار ، لوکزامبورگ ۱۰۱ هزار و ۳۶۰ دلار است. آلمان ۸۰ هزار و ۴۰۷ دلار ، هلند ۷۱ هزار دلار ، ایرلند ۶۲ هزار و ۳۱۲ دلار، دانمارک ۶۰ هزار و ۱۸۵ دلار، اتریش ۵۵ هزار و ۱۴۱دلار، تا کشورهای فقیرتر اروپائی از نمونه لیتوانی ۳۳ هزار و ۶۶۷ دلار، یونان ۲۷ هزار و ۳۳۵ دلار و جمهوری اسلواکی ۱۹ هزار و ۲۹۴ دلار است.
متوسط حقوق سالانه معلمان در کانادا نیز ۷۱ هزار و ۶۶۳ دلار، در ایالاتمتحده ۶۲ هزار و ۱۰۱ دلار و در استرالیا نیز ۶۵ هزار و ۶۵۷دلار است.
در آمریکای لاتین بهعنوان نمونه این ارقام برای کلمبیا، ۳۹ هزار و ۹۶۰ دلار، شیلی، ۳۷ هزار و ۸۲۳ دلار، مکزیک ۳۳ هزار و ۹۰۶ دلار و کاستاریکا ۳۳ هزار و ۱۴۳ دلار، کوبا ۸ هزار و ۳۷۳ دلار است.
به آسیا نگاه کنیم: متوسط حقوق ماهانه معلمان در کره جنوبی ۵۹ هزار و۱۰۳ دلار، ژاپن ۴۹ هزار و ۴۹۷ دلار، چین ۴۸ هزار دلار ، مالزی ۱۵ هزار دلار، فیلیپین۴۱۲۳ دلار، هند۴۰۸۹ دلار است.
در قاره آفریقا متوسط حقوق سالانه معلمان در آفریقای جنوبی ۱۵ هزار و ۹۷۹ دلار، تونس ۱۳ هزار و ۱۰۴ دلار، مراکش ۷ هزار و ۲۴۰ دلار است.
اکنون ارقام چند هزاری و دهها هزاردلاری متوسط حقوق سالانه معلمان در کشورهای نامبرده را کنار بگذاریم و به کشورهای پیرامون ایران نگاه کنیم و ببینیم متوسط حقوق سالانه معلمان در این کشورها چند است.
کویت۳۵۶۶۶ دلار ، قطر۳۴۸۵۲ دلار، ترکیه ۳۳ هزار و ۱۱ دلار، امارات متحده عربی ۳۲۳۳۴ دلار، عربستان سعودی۲۰۹۴۷ دلار، عراق ۱۷ هزار و ۸۷۶ دلار، بحرین ۱۱۷۷۹ دلار. یک معلم مدرسه ابتدائی که تازه در عراق استخدام میشود در هرماه لااقل ۱۰۰۰ دلار حقوق دریافت میکند. حالا این ارقام را مقایسه کنیم با ایران و ببینیم معلمان در چه فقری به سر میبرند و چه ستمی بر آنها فقط از جنبه معیشتی اعمال میشود.
متوسط حقوق ماهانه معلمان در ایران با در نظر گرفتن دهها هزار معلم خرید خدمات،حقالتدریسیها و غیره که حقوق آنها به ۲ میلیون تومان هم نمیرسد، رقمی حدود ۵ میلیون تومان است. اگر آن را با هر دلار ۲۷ هزارتومانی محاسبه کنیم، متوسط حقوق معلمان ایران در هرماه ۱۸۵ دلار و هرسال ۲۲۲۰ دلار خواهد بود. اگر قرار باشد نمونهای برای این حقوق ناچیز معلمی در سراسر جهان پیدا کرد، شاید بتوان در اعماق عقبماندهترین کشورها در آفریقا نظیر آن را پیدا کرد. ببینید جمهوری اسلامی چه فاجعه عظیمی در ایران به بار آورده که اگر متوسط حقوق معلمان ۴ برابر رقم کنونی باشد، یعنی به ۲۰ میلیون تومان در ماه نیز افزایش یابد، حتی به سطح متوسط حقوق معلمان در عراق هم نخواهد رسید، تا چه رسد به کشورهایی با متوسط حقوق سالانه دهها هزار دلار. با این اوصاف رژیم ارتجاعی حاکم حتی مطالبات حداقلی کنونی معلمان را برای اندکی نجات از اعماق فقر تا به امروز نپذیرفته است. بنابراین، معلمان نیز راهی جز ادامه مبارزه و تشدید آن برای نجات از فقر وحشتناکی که در آن گرفتارند ندارند. آنها همانگونه که در قطعنامه پایانی تجمع سراسری ۲۲ مهر شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران آمده است، اعلام کردهاند: ” در صورت بیتوجهی حاکمیت به خواستههای فرهنگیان ، زمان و شیوهی برگزاری اعتراضات گستردهتر در فراخوان بعدی به آگاهی خواهد رسید. ”