💠مکتوب هفته💠
فردای پس از چهل‌سالگی

 

🖋دکترمحمّدعلی فیاض‌بخش
📚روزنامه اطلاعات
شماره 27218
پنج‌شنبه ۱۸ بهمن‌ماه ۱۳۹۷

#چهل‌سالگی_انقلاب هشتگی است که این روزها در بازار فضای مجازی پررونق است. به اسم‌ها و عدد‌ها عادت کرده‌ایم و گاه انتظار معجزه از آن‌ها می‌بریم. مثلاً «مقاطع حساسی» -که همه «کنونی» هستند- یا اعدادی مثل «یک‌دهه» و «ربع‌قرن» و «چلّه» و «نیم‌قرن». نمی‌دانم این اسامی و اعداد باید چه می‌کردند یا بکنند که ما بندِ آن هاییم و سربند زمان‌هایی که سربرسند؟

بسیاری از حرف‌هایی که امروز از دو‌سوی موافقان و منتقدان تحت عنوان«چهل‌سالگی» شنیده و‌ خوانده می‌شود، در ده‌سالگی و هفده‌سالگی و بیست‌وسه‌سالگی و... نیز خواندنی و شنیدنی بود. مگر در آن مقاطع، همه‌چیز سیاه یا همه‌چیز سپید بود؟ مگر در آن مقاطع، کسانی خدمت نمی‌کردند و کسانی خیانت؟ مگر امروز کسانی به وظیفه عمل نمی‌کنند و افرادی بر خلاف؟ سال آینده مگر نمی‌توان چهل‌و‌یک‌سالگی انقلاب را مطالبه کرد؟ مگر سال پیش، سی‌و‌نه‌سالگی در معرض پاسخگویی نباید می‌نشست؟
اسامی و اعداد و ارقام را رها کنیم و فکر سالیان بعد را بکنیم که باید:

🔹برای فرزندانمان شغل و ازدواج فراهم آوریم؛
🔹محیط‌ زیستمان را قابل تنفس نگاه داریم؛
🔹بر سیل مهاجرت نخبگان، سدّی از سعه‌ی صدر و مهربانی و بازار کار و مناسبات حیثیتی ببندیم؛
🔹سازو‌کاری برای انتخاب اصلح قانون‌گذارانمان در پارلمان بجوییم؛
🔹سریال مشمئزکننده‌ی کشف فساد و برپایی دادگاه‌های رسیدگی به اختلاس را جایی تمام کنیم؛
🔹وحدت ملّی و یک پارچگی سرزمینی را از قربانی شدن در هیاهوهای جناحی و شعر و‌ خطابه‌های پارلمانی و آشفتگی‌های مدیریتی نجات دهیم؛
🔹شفافیت و پاسخگویی در مورد بودجه و بیت‌المال را به اندازه‌ی تظاهرات آیینی و خوش‌نمایی‌های ظاهرسازانه‌ی محاسن و پیشانی اهمیت دهیم؛
🔹روند آقازاده‌پروری را به روال درست آقاسازی و شایسته‌پروری بدل کنیم؛
🔹راه حضور دوباره‌ی فرصت‌طلبان پوپولیست و قدرت‌طلب و خالی از دانش و اخلاق را در رسوخ به منافذ کشور ببندیم و مدیریت جهان را عجالتاً به جهانیان واگذار کنیم؛ به‌جای آن‌که یک‌تنه زحمتش را بکشیم؛
🔹غبارهای کدورت و بددلی و‌ کینه‌ورزی و شعبه‌شعبه‌کردن یک ملّت را از دامان این سرزمین پهناور و از چهره‌ی این خاک پاک بزداییم؛
🔹قانون را بر اجتهادهای شخصی و فتاوای جمعه‌به‌جمعه، مرجح بدانیم و ایالات «نانوشته‌خودخوانده» را به حکومت مرکزی پیوند دهیم؛
🔹...و در یک کلام، به ایرانِ فردای بعد از چهل‌سالگی بیندیشیم.

به نوجوانان وجوانانی که رمان دن‌کیشوت را خوانده‌اند و جوگیر شده‌اند یا میان‌سالانی که در آستانه‌ی آلزایمرند، حالی کنیم که پهلوی و نیم‌پهلوی تمام شدند؛ ربع‌پهلوی را هم اگر قدر و قیمتی باقی مانده بود، در این نزدیک به نیم‌قرن، دستی به آب رسانده بود!
به برخی کسان نیز -که چُرت طولانی زمستانیشان پاره شده و با تغافل از کرده‌های خود در سپیده‌دمان انقلاب، سرانِ درخاک‌خفته‌ی انقلاب را در مصاحبه‌ها به چالش می‌کشند- باید یادآوری کرد که قبای خود را از همه‌ی آن «کرده‌ها» یکباره فرانکشند و لااقل بخشی از مسئولیت‌های خود در دادستانی‌های اول انقلاب یا میان‌داری در بالارفتن از بعضی دیوارها را پاسخگو باشند.

🔠 #مکتوب_هفته
🔠 #بهمن
🔠 #سال1397
➡️ @Maktoob_Hafte