حکایت ِ ما  و دینداری ِ احمقانه!!

 ✍️ علیرضا_ظفری :
وقتی در روستایی که مدرسه، بهداشت و حمّام ندارد و تو به آنجا بروی و مسجد بسازی؛ تو یک دیندار ِ احمقی!

وقتی مردمی گرسنه و بیکار باشند، و تو آن ها را در شب و روز، جمعه و غیر جمعه نصیحت به تقوا و پرهیزکاری می کنی، تو یک دیندار ِ احمقی!

وقتی عدّه‌ای از دختران و زنان جامعه ِ ما  ( که دختر، خواهر و مادرِ ما هستند) به سبب ِ فقر اقتصادی یا فرهنگی، تن فروشی می کنند، و تو  اصلاً رگ ِ گردنت کلفت نمی شود، ولی اگر روسری ِ همین افراد روی سرشان نباشد، تو رگ ِ گردن کلفت می کنی و عَربده می کشی، تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر مدارس ِ ما مثلاً در سیستان و بلوچستان هنوز سرویس ِ بهداشتی تمیز ندارد، وسیله گرمایی ندارد ، کلاس ِ درس ِ درست و حسابی ندارد و... ولی تو فقط به فکر ِ فرستادن یک روحانی برای نمازجماعت یا تبلیغ ِ دینی به آنجا هستی؛ تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر سنّ ِ فحشا در دختران ِ جامعه به ۱۳ سال رسیده باشد، و تو نگران نیستی، ولی ناراحت می شوی از این که ایشان برای نگاه کردن ِ مسابقه فوتبال ِ افراد ِ ذکور به استادیوم بروند، تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر رواج ِ اعتیاد به مواد مخدّر ِ سنّتی و صنعتی در مدارس ما و در میان دانش آموزان معصوم و بی گناه باعث نمی شود که تو شب ها راحت نخوابی، ولی شب و روز به فیلترینگ تلگرام و اینستاگرام و... می اندیشی؛ تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر از این همه حجم ِ دزدی، اختلاس و فساد ِ اقتصادی در میان ِ مسئولین ِ ریز و درشت در این کشور، خَم به ابرو نمی آوری، ولی تحمّل ِ آب بازی بچّه های نوجوان و جوان را در پارک ها نداری و یا از برگزاری کنسرتِ موسیقی در شهر جلوگیری می کنی، واقعاً غصّه بخور! تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر به کارگران، دانشجویان و معلّمان و هر کس دیگری که مشکل ِ صنفی دارد و امثال ِ تو اجازه یک فریاد یا اعتراض ِ ساده را به آن ها به بهانه تشویش اذهان ِ عمومی یا تضعیف ِ امنیّت ملّی نمی دهی، ولی از طرف ِ دیگر میلیارد میلیارد ورود ِ کالاهای قاچاق در روز ِ روشن از مرزهای کشور عصبیّت تو را تحریک نمی کند؛ تو یک دیندار ِ احمقی!

وقتی بدون ِ کوچک ترین عقل و درایت، و به خاطر ماجراجویی یا به علّت کوته فکری به سفارت یک کشور حمله می کنی، و به هزینه های وافری که یک ملّت به خاطر ندانم کاری تو و امثال ِ تو برای سالیان ِ سال باید بپردازند، اصلاً فکر نمی کنی، تو یک دیندار ِ احمقی!

اگر تو دلسوز ِ واقعی اسلام، انقلاب، نظام و رهبری بودی، و به جای آن که خودت را خرج ِ اعتبار ِ اسلام، نظام و رهبری ِ نظام  کنی، ایشان را خرج منافع ِ اقتصادی یا سیاسی خود می کنی، خوشحال باش! تو دیگر یک دیندار ِ احمق نیستی؛
تو قطعاً یا یک نفوذی هستی و یا یک شیّاد ِ پست و حقیری در میان ِ این ملّت ِ رنجدیده!

متاسّفانه از این دست حماقت ها، بزرگ و کوچک، سال هاست که ما را احاطه کرده است و فرصت های رشد، پیشرفت و توسعه را از ما ایرانی جماعت گرفته است!
به خاطر ِ خدا کمی بیندیشید، همین!!