خصوصيات كساني كه در ايران هميشه مديرباقي مي مانند!

حامد پاك نيت

يكي از موانع جدي توسعه در ايران، بوروكراسي ناكارآمد و نظام گزينشي معيوب است. از اين رو جاي مديران توانمند را اغلب مديران كم توان يا كوتوله مي گيرد و  آن ها تقريبا بيشترين نفع را از اين  مناسبات ناسالم مي برند چرا كه به دليل فقدان هويت و عقيده سياسي، با هر شرايطي وفق پيدا مي كنند و در همه دولت ها مدير باقي مي مانند.

چند ويژگي اين افراد عبارتند از:
1️⃣ فاقد دانش، توانایی و شایستگی لازم هستند ولی با اطلاعات سطحی که دارند در مورد هر چیزی اظهار نظر می کنند.

2️⃣ حوزه مدیریت شان به مثابه ملک شخصی است که بر اساس سلیقه و به فراخور زمان از آن هزینه می کنند.

3️⃣ نگاهشان به مسند، نگاهی عنکبوتی است، بدان معنی که چینش زیر مجموعه را بر اساس بقای خویش انجام می دهند.

4️⃣ مدیران زیرمجموعه خود را از میان افراد ناتوان تر از خودشان انتخاب می کنند.

5️⃣ لابی با شخصیت های سیاسی مذهبی برای بقای پست، از وظایف روزمره آن هاست.

6️⃣ قانون بقای پست در مورد آن ها صادق است، یعنی از دولتی به دولت دیگر همیشه مدیر می مانند و انگار مدیر متولد شده اند.

7️⃣ مانع رشد و ارتقای پرسنل زیر مجموعه خود شده و معیار ارتقای افراد را میزان نزدیکی و وفاداری می‌دانند.

8️⃣ ریسک پذیر نیستند. زندگی شان از رانت ها تغذیه می شود.

9️⃣ علاقه شدیدی به برگزاری همایش های بزرگ و پر هزینه و بی محتوی دارند.

0️⃣ 1️⃣ مقدس مآبی در وجودشان موج می زند. صف اول هر مناسبتی می‌نشیند و زاویه دید دوربین‌ رسانه ها را به خوبی شناسایی می کنند.

1️⃣1️⃣ از بودجه عمومي در اختيار،  بعضی از رسانه ها را اجیر و تبلیغات پر سر و صدایی دارند.

2️⃣ 1️⃣  علی رغم نداشتن وقت کافی، رزومه پر پیمانه ای از کتب و مقالات به چاپ رسیده دارند.